بر خلاف آنچه در داستانها گفته مي شود، روابط بين زن و مرد،در بيشتر مواقع نه تنها لذت بخش نيست ، بلكه زجر آور نيز هست.گويا ما انسانها هر چقدر به كسي نزديك تر مي شويم ، اختلاف مان نيز بيشتر مي شود، و از همديگردل آزرده تر مي شويم.شايد به همين دليل باشد كه خيلي از افراد از نزديكان خود دور و دورتر مي شوند و به غريبه ها نزديك تر .با خانواده خود سرد و اخمو اند و با غريبه ها گرم و خندان.

يك دليل مهم ،عدم شناخت صحيح ما از خودمان و از آگاهي ها و ذهنيات خودمان است.ما نمي دانيم چه انتظاراتي از اطرافيانمان داريم ولي اين انتظارات بصورت ناآگاهانه در ذهنمان محكم شده اند.

بيشتر انتظارات ما از خانواده،همكاران،جامعه و حتي خودمان غير معقول و نادرست اند،چون اساسا در ايجاد آنها عقلانيتي نبوده و بيشتر از طريق يادگيري اجتماعي و بدون توجه و آگاهي از شرايط خاص خودمان،طرف مقابل و زمان و مكان ايجاد شده اند.

آنگاه كه اين انتظارات هر چند نا آگاهانه برآورده نمي شوند ما دچار سرخوردگي مي شويم و عواقب اين سرخوردگي خود حديثي است مفصل.